Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΣΤΟ MIR FESTIVAL 2010
Μετά από ένα χρόνο ανασυγκρότησης ο δορυφόρος MIR προσγειώνεται στην Αθήνα και φέρνει κοντά την περφόρμανς, τα νέα μέσα, τη τέχνη του βίντεο, τα εικαστικά και το χορό.
Το πρωτοποριακό αυτό φεστιβάλ περήφανο μπορεί να δηλώσει ότι φιλοξενεί και παρουσιάζει τη τέχνη του παρόντος, αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη 'εδώ και τώρα'...Οι ξένοι καλλιτέχνες κάνουν παρθενικές εμφανίσεις και καλούνται να συστηθούν στο ελληνικό κοινό, ενώ οι Έλληνες συνάδελφοί τους δημιουργούν ειδικά για τις ανάγκες του φεστιβάλ! Τα όρια των τεχνών μπλέκονται και εν τέλη καταλύονται, οι συνεργασίες καλλιτεχνών από διαφορετικά αντικείμενα πρωτοστατούν και έχουν να προτείνουν μία άλλη οπτική γωνία των πραγμάτων. Η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Χριστιάνα Γαλανοπούλου και η ομάδα της, έχοντας αρκετή πείρα στο ενεργητικό τους (βλέπε οργάνωση και εκτέλεση φεστιβάλ VideoDance 2000-2007) τολμούν σε αυτή τη 'περίεργη' χρονική περίοδο να προσφέρουν στη πόλη μία διαστημική καλλιτεχνική εμπειρία, χωρίς ποιοτικές εκπτώσεις λόγω των οικονομικών συγκυριών....
Το φεστιβάλ θα διεξαχθεί ως επί το πλείστον στους χώρους About: , Qbox Gallery, Exile room, art.act.area στο Μοναστηράκι, καθώς και στο Θέατρο Χώρα, αλλά και σε κάποιους δημόσιους χώρους της πόλης.
~~~
Το DecaDance επικεντρώνεται στις παραστάσεις που συνδυάζουν το χορό, τα νέα μέσα και τον ήχο, σε αυτές που θα παρουσιαστούν ως έργα site-specific και στις συμπράξεις, νέες συνεργασίες και παραγωγές που δημιουργήθηκαν ειδικά για το MIRfestival. Η έννοια του τελευταίου αποτυπώνει και την πολιτική του φεστιβάλ, το οποίο στοχεύει σε απώτερο στάδιο, στη δυνατότητα υποστήριξης συμπαραγωγών και προώθησής τους στο διεθνές δίκτυο.
Προτείνουμε λοιπόν τα εξής :
Την παράσταση που αντιπροσωπεύει την πιο προωθημένη τάση του ζωντανού θεάματος στην Ευρώπη, από τον Γάλλο Vincent Dupont, βραβευμένο το 2007 με το βραβείο «νέου χορογραφικού ταλέντου» της SACD, το οποίο θα παρουσιαστεί στο θέατρο Χώρα. Στο Hauts Cris (miniature) [Δυνατές κραυγές (μινιατούρα)]..μαζί με τη σύμπραξη επί σκηνής των συνεργατών του, του μουσικού Thierry Balasse και του πιο περιζήτητου σχεδιαστή φωτισμών στη Γαλλία του Yves Godin, ο Dupont απελευθερώνοντας την κραυγή από τα βάθη του ασυνείδητου, θα τη μετατρέψει σε έργο τέχνης δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα αντίστοιχη με εκείνη των ταινιών του David Lynch.
(Θέατρο Χώρα, 10 & 11 Σεπτεμβρίου, 21:30)
Την περφόρμανς Dream Chamber [Όνειρο Δωματίου], όπου ο Νορβηγός Ane Lan θέτει ερωτήματα χωρίς να δίνει απαντήσεις γύρω από τα όνειρα και πόσα μας αποκαλύπτουν για το κόσμο που έχουμε κατασκευάσει. Οι νευρώσεις της δυτικής κοινωνίας, ο/η Φρόυντ, τα σκοτεινά όνειρα, οι εικόνες των ΜΜΕ, το θηλυκό στοιχείο είναι κάποια από τα θέματα που διαπραγματεύεται ο Lan με χιούμορ και εκκεντρικότητα.
(art.act.area - 11 & 12/09, 20:00 και 21:00)
Το σόλο BEAR [Αρκούδα], της πολυσχιδούς βρετανίδας Anushiye Yarnell, με σπουδές πάνω στις καλές τέχνες, στο χορό και τη δραματουργία της περφόρμανς, έχοντας παράλληλα μεγάλη πείρα πάνω στο μπούτο. Σαν “αδέσποτο-ανθρωπόζωο” θα μας ταξιδεύσει σε ένα κόσμο χωρίς ενοχές, γεμάτο μνήμες, πιο κοντά στην απόλυτη αγάπη που μπορεί να νιώσει ένα παιδί ή ένα ζώο. Ψάχνει να βρει αυτό το 'αλλού΄ που οι άνθρωποι μοιάζουν να ξεχνούν.
(About: - 15 & 16/09, 21:30)
Πέρα από τις τρεις αυτές παραστάσεις, θα λάβουν χώρα κάποιες που θα δημιουργήθηκαν ειδικά για το MIRfestival 2010 και είναι οι εξής:
Ο Γερμανός βίντεο-καλλιτέχνης Matthias Fritsch, θα συμπράξει με τους Έλληνες μουσικούς CotiK και Natryx & co και με την χορογράφο και περφόρμερ Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου σε μια περφόρμανς διαρκούς διάδρασης της κίνησης με τον ήχο και την εικόνα στο Dance Piece No.2, an audiovisual dance performance. Την ίδια βραδιά θα παρουσιαστούν άλλα δύο έργα του Matthias Fritsch σε συνεργασία με τους Natryx & ACTE VIDE και τον Λάμπρο Πηγουνη.
(About: - 13 & 14/09, 21:00)
Η Χριστίνα Βασιλείου, νέα χορογράφος που εμμένει στα όνειρα και στη διερεύνηση του φανταστικού, συνεργάζεται με την βιντεοκαλλιτέχνη Edy Ferguson για την περφόρμανς now+here=nowhere, που αναποδογυρίζει αποκαλυπτικά την πρόταση του MIRfestival προς τους καλλιτέχνες να συλλάβουν έργα με το θέμα ΕΔΩ/ΤΩΡΑ. Η Χριστίνα Βασιλείου θα δημιουργήσει μια παράσταση-εγκατάσταση «για την αναζήτηση ενός προσωπικού παράδεισου, μιας επιλεγμένης πατρίδας, ενός καλύτερου μέλλοντος που θα γίνει παρόν». Το εδώ/ τώρα γίνεται αλλού, ποθητό, μια ονειρική πραγματικότητα που μας αξίζει να ζούμε.
(Γκαλερί Qbox - 15 & 16/09, 20:00 & 21:00)
Ανατρεπτικός και με άποψη για το σύγχρονο θέαμα, ο χορογράφος Κώστας Τσιούκας θα παρουσιάσει το νέο του σόλο Λευκό Πάτωμα πάνω από το έδαφος, με θέμα τη μνήμη, την ιστορία, τη δεκαετία του ’80 και την νοσταλγία γι’ αυτή την ανέμελη περίοδο. Τα τελευταία χρόνια ο Κώστας Τσιούκας παρουσιάζει θεάματα που αναμειγνύουν στοιχεία σύγχρονου χορού και μπουρλέσκ σε μια εντελώς προσωπική γλώσσα, που ανοίγει διάλογο με τη ζωντανή μουσική δημιουργών που έχουν σημαδέψει με το έργο τους τα τελευταία χρόνια, όπως οι Mary & The Boy και ο Απόλλων Ρέτσος.
(About: - 17 & 18/09, 21:30)
Σύμφωνα με το κάλεσμα του φετινού MIRfestival προς τους καλλιτέχνες να δημιουργήσουν έργα site-specific με θέμα ΕΔΩ/ΤΩΡΑ, επιλέχθηκαν κάποιες προτάσεις, που θα παρουσιαστούν ως παραστάσεις, από τις οποίες άλλες θα παρουσιαστούν στους κλειστούς χώρους του φεστιβάλ και άλλες σε δημόσιους χώρους της Αθήνας.
Έτσι από το χώρο της περφόρμανς προτείνουμε το everybodies, της ομάδας Yelp σε χορογραφία της Μαριέλας Νέστορα. Το Σάββατο 18/09, στην Πλατεία Εξαρχείων, 14:00-19:00, όσοι πιστοί προσέλθουν αλλά και όσοι περάσουν τυχαία, θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια χορογραφία λαμβάνοντας ηχογραφημένες οδηγίες. Η συνύπαρξη στη χορογραφία μαζί με τους άλλους «χορευτές» αποκαλύπτει τη «χορογραφημένη» ασυνεννοησία της πόλης, πόσο δύσκολα το εγώ υποβάλλεται στο εμείς, αλλά και πόση χαρά μπορεί αυτό να δημιουργήσει.
Προπώληση εισιτηρίων στον Ιανό, από τέλος Αυγούστου.
Εισιτήρια 20€ & 15€ (φοιτητικό) στο Θέατρο Χώρα, 12€ & 10€ (φοιτητικό) στις περφόρμανς στους χώρους About: , Qbox και art.act.area.
Είσοδος ελεύθερη στις εκθέσεις, στις προβολές και σε όλες τις δράσεις στους δημόσιους χώρους.
ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΠΛΗΡΩΣ ΕΔΩ >
Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010
Συνέντευξη της Μαρίας Κολιοπούλου
Με αφορμή την εμφάνιση της ομάδας χορού ΠΡΟΣΧΗΜΑ στις 11 και 12 Ιουνίου 2010 στο Φεστιβάλ Αθηνών που μόλις ξεκίνησε, το Velvet και η στήλη DecaDance, έχει τη χαρά και την τιμή να παρουσιάζει μια συνέντευξη με τη χορογράφο Μαρία Κολιοπούλου, μια από τις πιο αξιόλογες Ελληνίδες δημιουργούς στο χώρο του σύγχρονου Χορού.«Η ομάδα σύγχρονου χορού Πρόσχημα,με χαρακτηριστικά τη διαρκή παρουσία, την έρευνα και την υποστήριξη του διαφορετικού, έχει παρουσιάσει πάνω από 30 πρωτότυπες παραγωγές χορού, εικαστικές εγκαταστάσεις, video-dance, σε Φεστιβάλ, θέατρα και εναλλακτικούς χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό»
Το ΠΡΟΣΧΗΜΑ μόλις παρουσίασε το έργο [ΠΡΑΞΗ] V - Tous Les Deux, στο πλαίσιο της 4ης Πλατφόρμας Σύγχρονου Ελληνικού Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων, στις 7 Ιουνίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ενώ στις 15 και 17 Ιουνίου ταξιδεύει στο Φεστιβάλ Abundance 2010 στη Σουηδία.
Το έργο που παρουσιάζεται στο Φεστιβάλ Αθηνών, [Πράξη] 8 – Μοναδικότητα, έκανε πρεμιέρα στο Duncan Centre Theatre της Πράγας τον Μάιο του 2010.
Ερωτήσεις
1. Γιατί επέλεξες ως τίτλο των τελευταίων χορογραφιών σου τη λέξη 'Πράξη', ενώ αυτές διαφοροποιούνται/σηματοδοτούνται από αριθμούς (π.χ. Πράξις 1.3, ΠΡΑΞΗ V)? Αποτελεί άραγε η κάθε δουλειά σου μία συνέχεια της προηγούμενης? Υπάρχει κάποιο/α συνδετικό/α στοιχείο/α?
Ο τίτλος της σειράς των έργων [πράξεις] ξεκίνησε από την ανάγκη του πράττειν όπου σύμφωνα με την H.Arendt «το να πράττεις σημαίνει να αναλαμβάνεις μια πρωτοβουλία, να αρχίζεις, να θέτεις κάτι σε κίνηση».
Από το 2006 έχουν παρουσιαστεί οι [πράξεις] 1,2,3,5 και 8 (1.3, V: ποιητική αδεία). Η αριθμολογία των έργων βασίζεται στην ακολουθία Fibonacci,όπου καθε αριθμός είναι ίσος με το άθροισμα των δύο προηγούμενων 1,1,2,3,5,8,13 κ.ο.κ
Η σειρά των έργων έχει τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:
- Οι [πράξεις] διηγούνται άχρονες, άτοπες και μη ορισμένες λογικά καταστάσεις. Εμπνευσμένες από το ασυνείδητο κομμάτι της ύπαρξής μας, που είναι ο κατεξοχήν
φορέας των παραπάνω ιδιοτήτων, επιθυμούν να μας μεταφέρουν σε έναν άλλον χωροχρόνο.
- Είναι έργα ανοιχτά ως προς την δομή τους και αποδεσμευμένα από ένα νόημα, ένα σκοπό, ένα τέλος ή μια ερμηνεία.
- Οι [πράξεις] αναζητούν την συμμετοχή του θεατή ως ενεργού παρατηρητή, προσκαλώντας τον να δημιουργήσει την δική του ιστορία. Η χρήση του φωτισμού, του ηχητικού τοπίου και του σκηνικού χώρου που παίρνει συχνά την μορφή εγκατάστασης, δημιουργούν τις συνθήκες ώστε ο θεατής να επικεντρωθεί στην κίνηση προτού αφεθεί σε μια ανοιχτή ερμηνεία.
2. Ποιά είναι η θεματολογία του [Πράξη] 8 - Μοναδικότητα που θα δούμε στο Φεστιβάλ Αθηνών?
Ο διακριτικός υπότιτλος του έργου Singularity, εμπνεύστηκε από ένα άρθρο πάνω στις μαύρες τρύπες που είναι τα απομεινάρια άστρων που καταρρέουν εσωτερικά και όλη τους η μάζα συμπιέζεται σε μια ελάχιστη κουκκίδα, γνωστή ως ανωμαλία ή μοναδικότητα.
Πρόκειται για ένα ντουέτο πάνω στην συνεχή εναλλαγή της κατάστασης του υποκειμένου μέχρι να φτάσει στο δικό του σημείο της μοναδικότητας.
Το έργο παρουσιάστηκε και ως έργο εν εξελίξει στο 2ο Διήμερο Σύγχρονου Χορού στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών (Μάρτιος 2010)
3. Από πού αντλείς έμπνευση....? Ποιοι καλλιτέχνες θεωρείς ότι σε επηρεάζουν ως δημιουργό?
Οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης. Το πώς τα ερεθίσματα κυοφορούνται και επεξεργάζονται για να με οδηγήσουν σε ένα έργο είναι μια ασυνείδητη διεργασία που παρακολουθώ από κοντά και προσπαθώ να εμπιστεύομαι όλο και περισσότερο. Πολλοί καλλιτέχνες με έχουν επηρεάσει και συνεχίζουν να με επηρεάζουν.
4. Ποια είναι η ματιά σου σχετικά με το Χορό στην Ελλάδα? Μπορείς να κάνεις μια σύντομη πρόβλεψη για τα επόμενα κρίσιμα -σε κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό επίπεδο- χρόνια, σε συνάρτηση με τον πολιτισμό και ειδικά με το χώρο του Χορού?
Ο χορός στην Ελλάδα δεν έχει δεχτεί την υποστήριξη που του αξίζει. Η ποτισμική καταστάση στη χώρα μας, όπως εξάλλου και οι περισσότεροι τομείς (υγείας, παιδείας κλπ) παραμένουν στο έλεος της εκάστοτε κυβερνητικής αλλαγής. Η έλλειψη μιας σταθερής πολιτισμικής πολιτικής λειτουργεί αρνητικά και οδηγεί σε μια παντελής έλλειψη προγραμματισμού και συνέχειας. Παίρνοντας ως παράδειγμα την πορεία της ομάδας Πρόσχημα, που έχει ήδη μια σταθερή παρουσία στον Ευρωπαικό χώρο, αδυνατεί όμως να προχωρήσει στην περιοδεία όπου είχε σχεδιάσει μια και αποφασίστηκε εν μέσω της καλλιτεχνικής σεζόν να μην της δωθεί η επιχορήγηση. Παρόλα αυτά επειδή οι καλλιτέχνες εν γένει και ειδικότερα οι άνρωποι του χορού, λόγω εκπαίδευσης πιστεύω, έχουν μάθει να πολεμούν, θέλω να ελπίζω ότι μόνο καλύτερα μπορούν να πάνε τα πράγματα στον χώρο μας.
5. Τί σε κάνει να θέλεις να συνεχίσεις να χορογραφείς?...
Κόντρα στην ηττοπάθεια, τον εκφοβισμό, την μιζέρια, θέλω να συνεχίσω να παλεύω για την δική μου ουτοπία.
Λίγα λόγια για την ομάδα σύγχρονου χορού ΠΡΟΣΧΗΜΑ
Η ομάδα σύγχρονου χορού Πρόσχημα ιδρύθηκε το 1996 και δρά ως μια ομάδα που αναδεικνύει την διαφορετικότητα στην δημιουργική διαδικασία. Την καλλιτεχνική και οργανωτική διεύθυνση έχουν η Μαρία Κολιοπούλου και η Δήμητρα Κρητικίδη, απόφοιτοι του Laban Center for Movement and Dance,η πρώτη στο 'πόστο' της χορογραφίας και η δεύτερη στο κομμάτι της παραγωγής.
Η ταυτότητα της ομάδας ορίζεται από έργα ποικιλόμορφα ως προς την θεματολογία, την δομή και το χορογραφικό ύφος, που παρουσιάζονται σε μουσεία, εργοστάσια, ανοιχτούς χώρους και θέατρα.
Η ομάδα, από το 2001 έως το 2005, πραγματοποίησε ένα διαπολιτιστικό πρόγραμμα συνεργασιών και μετακλήσεων χορογράφων με στόχο την ανταλλαγή διαφορετικών χορογραφικών προσεγγίσεων.
Το 2008, η ομάδα απέσπασε το βραβείο χορογραφίας Jarmila Jeřábková στα πλαίσια του New Europe Festival 2008 στην Πράγα, με τα δύο έργα σόλο της Μαρίας Κολιοπούλου: Πράξη 3 & Πράξη 1.3.
Το ΠΡΟΣΧΗΜΑ είναι η μόνη ελληνική συμμετοχή στο Φεστιβάλ Αθηνών που εδρεύει στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια (2001-2009) επιχορηγούνταν σταθερά από το ΥΠΠΟ, με μόνη εξαίρεση τις πρόσφατα ανακοινωθείσες επιχορηγήσεις για την περίοδο 2009-2010, κάτι το οποίο μας εξέπληξε όλους…
Τα έργα της ομάδας έχουν παρουσιαστεί σε πολυάριθμα Φεστιβάλ, μεταξύ άλλων :
New Europe Dance Festival, Πράγα (2008)
Dance screen The Hague, Χάγη (2007)
Tanz _House Festival, Σάλτσμπουργκ (2006)
Dance Screen Brighton – IMZ, Αγγλία (2005)
Φεστιβάλ Summerfest/Dance, Σαν Φρανσίσκο (2003)
TanzQuartier, Βιέννη (2002)
8ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας (2002)
Ιστοσελίδα της Ομάδας για πληροφορίες > http://www.prosxima.gr/
Πληροφορίες για την παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών
Ομάδα Σύγχρονου Χορού Πρόσχημα - Μαρία Κολιοπούλου
[πράξη] 8 – Singularity
11 & 12 Ιουνίου 2010
Ώρα 21:00
Πειραιώς 260, Χώρος Ε΄
Εισιτήρια 20€/10€ (φοιτητικό)
http://www.greekfestival.gr/
Σάββατο 5 Ιουνίου 2010
Save the last dance
Μετά το επιτυχημένο, κατά γενική ομολογία, 1ο Διεθνές Συνέδριο Χορού το οποίο έφερε την τοπική χορευτική κοινότητα σε διάλογο με τη διεθνή ακαδημαϊκή χορευτική σκέψη, το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων διοργανώνει το καθιερωμένο 9ο Φεστιβάλ Χορού!
Σε πείσμα των καιρών και των μαύρων ημερών που διανύουμε, για 2 σχεδόν μήνες(από 8 Μαΐου έως 28 Ιουνίου), σε 3 Αθηναϊκά θέατρα(Ροές, Ήβη, ΠΚ), το κοινό που θέλει να στηρίξει την ελληνική χορευτική σκηνή έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει 69 ομάδες και δημιουργίες 76 χορογράφων που επιμένουν και υπομένουν...
Μεταξύ άλλων,στην ενότητα του φεστιβάλ “Ανεξάρτητες Παρουσίες”,έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τις πρώτες τους χορογραφικές προσπάθειες οι νέοι εκκολαπτόμενοι δημιουργοί, όπως επίσης και οι χορογράφοι χωρίς μόνιμη ομάδα
Διαφορετικά ρεύματα και στυλ που συνθέτουν το σύγχρονο χορευτικό τοπίο(ο καθαρός χορός, το χοροθέατρο, ο αυτοσχεδιασμός, τα νέα μέσα) θα παρελάσουν στα τρία αυτά θέατρα. Η ποικιλία στον τρόπο δουλειάς είναι μεγάλη και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα που δίνει τη δυνατότητα να ικανοποιηθούν όλα τα γούστα. Το κοινό καλείται με τη σειρά του να στηρίξει για άλλη μία χρονιά με τη πολύτιμη παρουσία του, τους χορευτές και χορογράφους.
Σχεδόν παράλληλα θα διεξαχθεί και η 4η Πλατφόρμα του Σύγχρονου Ελληνικού Χορού τον Ιούνιο (5 έως 8/6/2010) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Σκαλκώτα). Οι ομάδες Χορευτές του Βορρά, Χοροθέατρο Art, Ηρώς Άγγελος, YELP, Χοροθέατρο Νταλίκα, Πρόσχημα, ΖHTA, Salto Futuro, Κι Όμως Κινείται και Αερίτες, επιλέχθηκαν από μία πενταμελή διεθνή επιτροπή να εκπροσωπήσουν και να αναδείξουν τη τοπική σκηνή. Καλεσμένοι διευθυντές φεστιβάλ, θεάτρων και λοιπών φορέων, καλούνται να επιλέξουν ίσως κάποια από αυτά τα έργα και να τα προσκαλέσουν να παρουσιαστούν εκτός συνόρων σε διάφορες διοργανώσεις. Στο τέλος κάθε ημέρας θα ακολουθεί συζήτηση με τους δημιουργούς, ανοιχτή στο κοινό, με συντονιστές δύο πολύ σημαντικά πρόσωπα από το θεωρητικό χώρο του Χορού, τον Donald Hutera και την Ana Sanchez-Colberg. Όποιος λοιπόν θέλει να παρακολουθήσει τις παραστάσεις που ξεχώρισαν οι ξένοι συνάδελφοι, αλλά και να ακούσει τους ίδιους τους δημιουργούς να μιλούν για αυτές, δεν έχει παρά να παρευρεθεί στο Μέγαρο το συγκεκριμένο τετραήμερο!
Ο πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων (Σ.Ε.Χ.) Πέτρος Γάλλιας, σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου δήλωσε ότι «Μεγαλύτερος κίνδυνος από την οικονομική κατάρρευση είναι η πνευματική ανυπαρξία. Ειδικά σήμερα, η κοινωνία χρειάζεται τους πνευματικούς ανθρώπους και τους δημιουργούς. Η ευθύνη τους σε αυτές τις κρίσιμες εποχές είναι τεράστια» και συμπλήρωσε «Οι δημιουργοί δεν πρέπει να σωπαίνουν. Γι' αυτό κι εμείς σήμερα δίνουμε το δικό μας ‘παρών’ στα γεγονότα που μας συγκλονίζουν».
Αφού λοιπόν η πολιτεία έχει προ πολλού παραμελήσει και παραγκωνίσει τις τέχνες και το πολιτισμό, καλούμαστε εμείς οι εραστές της αθωότητας και της δημιουργίας, να δείξουμε την αγάπη μας για το σώμα που κινείται, για το ‘πάσχων’ σώμα...Ήρθε η ώρα να σώσουμε τον τελευταίο χορό!
Πληροφορίες για το Φεστιβάλ και το αναλυτικό πρόγραμμα
Θέατρα >
Ροές (Ιάκχου 16, Γκάζι, τηλ: 210 3474312, 210 3479426)
Ήβη (Σαρρή 27, Ψυρρή,τηλ210 3215127,210 3216382 )
ΠΚ (Ρενέ Πυώ 2 & Κασομούλη 30, Ν.Κόσμος,210 9011677)
http://choreographers.gr/downloads/programma2010.pdf
και για τη πλατφόρμα
http://choreographers.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=110&Itemid=37&lang=el
Κυριακή 18 Απριλίου 2010
VELVET TOMORROW-συλλεκτικό τεύχος
Τα πράγματα προχωράνε μπροστά όταν τα σπρώχνουμε! Και όταν αυτό που κάνουμε το αγαπάμε, το πιστεύουμε και μας πωρώνει! Επιθυμία μας είναι να γίνει το διάβασμα μια μικρή απολαυστική περιπέτεια ξανά, η ακρόαση μουσικής μια μικρή ιεροτελεστία ξανά, το άγγιγμα των υλικών κάτι σαν χάδι ξανά!
To πρώτο τεύχος της νέας έκδοσης του VELVET έχει τίτλο “Tomorrow”. Αποτελεί μια απόπειρα να καταγραφούν νέες τάσεις, νέες εκφράσεις, νέα πεδία δράσης. Μια συλλογική προσπάθεια στο να εκφραστούν σκέψεις για το Αύριο… με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει για τον καθένα μας. Με αναφορές τόσο στην κοινωνική, την πολιτική όσο και την πολιτιστική σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα, το VELVET – “Tomorrow” αποτελεί μια «ανοιχτή» προσέγγιση στο τι μπορεί να μας επιφυλάσσει το Aύριο.
Σε όλους τους σταθμούς του VELVET bus θα μπορείτε να βρείτε τη νέα συλλεκτική έκδοση VELVET – “Tomorrow”.
Η ειδική handmade συσκευασία περιλαμβάνει:
- Μια συλλογή σε vinyl LP με κάποια από τα σημαντικότερα νέα ελληνικά συγκροτήματα: Victory Collapse, My Wet Calvin, The Callas, The Boy, Dread Astaire, Zebra Tracks, Evripidis & His Tragedies, The Velvoids.
- Ειδικά φτιαγμένα για το VELVET – “Tomorrow” έργα από τους: Ραλλού Παναγιώτου, Ειρήνη Καραγιαννοπούλου, Τεό Μιχαήλ, Γιάννη Βαρελά, Ντόρα Οικονόμου, Άγγελο Πλέσσα, Amateur Boyz.
- Εφημερίδα με “Tomorrow” κείμενα από τους: Νάντια Αργυροπούλου, Σώτη Τριανταφύλλου, Μάκη Μηλάτο, Ανδρέα Αγγελιδάκη, Λάκη και Άρη Ιωνά, Άκη Καπράνο, Αντρέα Κίκηρα, Τάσο Παπαϊωάννου, Άννα Μαρτίνου, Μηνά Μηνατσή, Γιάγκο Κολιοπάνο, Γιάννη Τσιούλη, Nadiezda Stroutskova και εικονογράφηση από την Asako Masunouchi.
- Cartes Postales με το φωτογραφικό υλικό των κειμένων της εφημερίδας.
Ο εικαστικός σχεδιασμός έχει γίνει από τις Ειρήνη Ζωγράφου και Άντα Θεοδωρακάκη (VELVET magazine).
Πώς θα το αποκτήσετε:
- Από το VElVET magazine | Μιλτιάδου 17, 4ος ορ., Αθήνα*
- Με mail στο info@velvetmagazine.gr*
- Στους σταθμούς του VELVET BUS*
- Σε επιλεγμένα σημεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη
Αθήνα
SPINDLE | ΔΙΔΟΤΟΥ 49
VINYL MICROSTORE | ΔΙΔΟΤΟΥ 34
ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΙΛΕΑΝΑ ΤΟΥΝΤΑ | ΑΡΜΑΤΟΛΩΝ & ΚΛΕΦΤΩΝ 48
BIOS | ΠΕΙΡΑΙΩΣ 84
ΘΡΙ ΣΙΞΤΙ | ΕΛΑΣΙΔΩΝ 29
ΤΟ ΛΕΜΟΝΙ | ΗΡΑΚΛΕΙΔΩΝ 22
SOLONOS RECORDS | ΚΑΠΛΑΝΩΝ 14
TASCHEN | ΣΚΟΥΦΑ 64
AMP | ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ 26 & ΚΟΡΙΝΗΣ 4
TAF | ΝΟΡΜΑΝΟΥ 5
TIKI | ΦΑΛΗΡΟΥ 15
POP | ΚΛΕΙΤΙΟΥ 10
BABA AU RUM | ΚΛΕΙΤΙΟΥ 6
SIX D.O.G.S. | ΑΒΡΑΜΙΩΤΟΥ 6-8
Θεσσαλονίκη
JOINT | ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ 1
*Special price: 10€
CONFEDANCE TIME !!!!!
Είμαστε από τις λίγες δυτικές / ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες η εκπαίδευση στο χορό δεν έχει καμία θέση στο πανεπιστήμιο και τα επαγγελματικά διπλώματα δεν θεωρούνται καν ισάξια των ΤΕΙ… Δεν υπάρχει καν τμήμα αντίστοιχο της Θεατρολογίας που να συνδέει την πράξη με τη θεωρία κι έτσι αυτός ο κλάδος καταδικάζεται χρόνια τώρα στο περιθώριο, τόσο βιοποριστικά και σε επίπεδο απασχόλησης, όσο και σε ουσιαστική έλλειψη γνώσης και περιεχομένου.
Αυτό λέει πολλά για το ποιά ακριβώς θέση καθορίζει η πολιτιστική πολιτική της Ελλάδας για τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα και για τη Τέχνη του Χορού ειδικότερα.
Παρ’ όλα αυτά η αρχή έχει ήδη γίνει, με τα τμήματα θεατρικών σπουδών (σε Αθήνα, Πάτρα, και το πρόσφατο Ναύπλιο) και με κάποιους ανθρώπους που με προσωπικό αγώνα και επιμονή (κάποιοι μετά τη χορευτική τους πορεία), έχουν αφιερωθεί σε θεωρητικές σπουδές και έρευνα, ώστε να θέσουν νέες βάσεις για να προχωρήσει η τέχνη του Χορού και στην Ελλάδα.
Κι έτσι ενώ η ελληνική χορευτική σκηνή διανύει μία σκοτεινή περίοδο (λόγω των γνωστών οικονομικών δυσχερειών και το αναμενόμενο 'πάγωμα' των κρατικών επιχορηγήσεων), μία ακτίνα αισιοδοξίας έρχεται από το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων!
Με δική του πρωτοβουλία και τη συνεργασία αρκετών φορέων (βλ.ιστοσελίδα κάτω), οργανώνει το 1ο Διεθνές Συνέδριο Χορού με βασικό θεματικό άξονα “Χορευτικά σώματα: Πρακτικές και Πολιτική”. Το συνέδριο θα διαρκέσει 4 μέρες, 22-25 Απριλίου και θα διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου-Τμήμα Θεατρικών Σπουδών-Ναύπλιο (Πέμπτη 22/4) και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (23-25/4).
Καλεσμένοι ομιλητές από την Ελλάδα, την Ευρώπη και τις Η.Π.Α θα δημιουργήσουν ανταλλαγές θέσεων και γνώσεων, αλλά και γόνιμο διάλογο σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το συνέδριο θα επικεντρωθεί στον τρόπο αντίληψης του σώματος -με τις όποιες προεκτάσεις- όπως αντιμετωπίζεται από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα στον έντεχνο χορό.
Η επιστημονική επιτροπή του συνεδρίου απαρτίζεται από τις Βάσω Μπαρμπούση (Πρόεδρος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου), Κάτια Σαβράμη (Αντιπρόεδρος, Λέκτορας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών) και Μαρία Τσουβαλά (Γραμματέας, Λέκτορας στο Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Εκπαιδευτικός του χορού).
Μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας ακαδημαϊκής χορευτικής κοινότητας θα παρευρεθούν και θα πάρουν το λόγο, ανάμεσα τους τα επίτιμα μέλη: Ramsay Burt (Καθηγητής Ιστορίας χορού στο Πανεπιστήμιο De Montfort, Μεγάλη Βρετανία), Susan Leigh Foster (Χορογράφος, Ερευνήτρια, Καθηγήτρια στο Τμήμα World Arts and Cultures στο UCLA, ΗΠΑ), André Lepecki (Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Performance Studies του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ΗΠΑ), Maxine Sheets-Johnstone (Ερευνήτρια χορού, Επίτιμη Καθηγήτρια στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Όρεγκον, ΗΠΑ).
Είναι μεγάλη τιμή για το χορευτικό κόσμο το ότι θα μας επισκεφτούν τόσοι πολλοί και τόσο αξιόλογοι ερευνητές και η παρουσία όλων μας θα προτρέψει αντίστοιχες κινήσεις στο μέλλον, θα αποδείξει ότι οι άνθρωποι του χορού (και όχι μόνο) ενδιαφέρονται βαθιά για το αντικείμενο τους και είναι ανοιχτοί στην διεθνή καλλιτεχνική και επιστημονική ανταλλαγή. Ένα μεγάλο μπράβο στο Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων και σε όλους τους συν-διοργανωτές !!
Για αναλυτικές πληροφορίες, πρόγραμμα και πλήρη λίστα των συμμετεχόντων και εκδηλώσεων ανατρέξτε στην ιστοσελίδα:
http://choreographers.gr/
.JPG)
Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010
BRUCE LEE on stage !
SUTRA - Sidi Larbi Cherkaoui
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2010
ΧΟΡΟΣ + ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
Έχετε σκεφτεί ποτέ πώς και γιατί μια παράσταση χορού θυμίζει ή μυρίζει(!) πόλεμο??
Χορευτές που περνούν από φόρμες που μας φέρνουν στο μυαλό τούμπες, κλωτσιές, μπουνιές, κατρακυλίσματα…Η επιρροή των πολεμικών τεχνών και συναφών πρακτικών στην τέχνη του χορού, είναι πολύπλευρη και ολοένα αυξανόμενη την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον.
Πόλεμος λοιπόν, όχι με όπλα αλλά με το ίδιο το σώμα!
Από τη δεκαετία του 80 ήδη, σε όλη την Ευρώπη αλλά και την Αμερική, οι χορογράφοι αναζητώντας νέους τρόπους κινητικής έρευνας αλλά και εμπλουτισμού του κινητικού λεξιλογίου που χρησιμοποιούν, απευθύνθηκαν σε διάφορες ‘ανατολικές’ πρακτικές, όπως η Γιόγκα, το Tai Chi, το Butoh, αλλά και πιο παραδοσιακές τέχνες του πολέμου, όπως το AIKIDO, το KUNG FU, η CAPOEIRA, το NINJUTSU κλπ. Αυτό πιθανώς ξεκίνησε παράλληλα και με την έμφυτη περιέργεια των ίδιων των χορευτών, να αναζητήσουν άλλους τρόπους εκγύμνασης του σώματος και τροφοδοσίας των κινητικών δυνατοτήτων τους.
Ειδικά ο σύγχρονος χορός απαιτεί πλέον από τους ερμηνευτές να έχουν πολύ καλό κέντρο βάρους και γείωση, αλλά και την αυτονόητη άνεση με την είσοδο και έξοδό τους από το πάτωμα. Συχνά τα κύρια χαρακτηριστικά είναι η ταχύτητα, η γρήγορη εναλλαγή ρυθμού, τα ακροβατικά στοιχεία και η έμφαση στην έννοια του partnering (κίνηση σε ντουέτο) με περίπλοκους χειρισμούς. Έτσι με φυσικό τρόπο, συναντήθηκαν οι ανάγκες του νέου χορευτικού κόσμου, αλλά και το ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον των ανθρώπων να γυμναστούν με εναλλακτικούς τρόπους.
Μερικές μορφές πολεμικών τεχνών που φαίνεται να έχουν ασκήσει τη μεγαλύτερη επιρροή είναι οι εξής:
H βραζιλιάνικη Capoeira - ίσως και η πιο ‘χορευτική’ πολ. τέχνη - όπου οι συμμετέχοντες διαμορφώνουν ένα κύκλο (roda) και επιδίδονται στο τραγούδι, παίζουν μουσικά παραδοσιακά όργανα όπως το μπεριμπάο. και 'μονομαχούν' σε ζευγάρια, με πολλά ακροβατικά, στηρίξεις στα χέρια, ρόδες.
Το κινέζικο Kung Fu, το οποίο συμπεριλαμβάνει διάφορα στυλ που συνήθως προσομοιάζουν διάφορα ζώα, απ’ όπου δανείζονται και το όνομα τους (τίγρη, φίδι, αετός, μαϊμού, γερανός). Η εκμάθηση γίνεται συνήθως μέσω των taolu=φόρμες στα ελληνικά. Πρόκειται περί κινητικών φράσεων αποτελούμενων από γροθιές, κλωτσιές, λακτίσματα, άλματα..
Το ιαπωνική Aikido, με ιδρυτή τον Morihei Ueshiba στις αρχές του 20ου αιώνα, στόχος του οποίου ήταν, η ανάπτυξη μίας πολεμικής τέχνης με αμυντικό χαρακτήρα, όπου δίνεται έμφαση στην μετατόπιση του κέντρου βάρους και στον τρόπο με τον οποίο διοχετεύεται η ενέργεια και η δύναμη του επιτιθέμενου.
Επίσης ακόμα δύο ακόμη κινέζικες πρακτικές, που φαίνεται να έχουν επηρεάσει επίσης με διάφορους τρόπους τη χορευτική τέχνη, είναι το Tai Chi και το Qigong, τα οποία ουσιαστικά είναι ενεργειακές ασκήσεις.
SUTRA - Sidi Larbi Cherkaoui
Μερικά παραδείγματα παντρεμάτων του χορού με τις πολεμικές τέχνες >>>
Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010
Dance me till the end of 2009
Decadance - ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2010 - web article
This issue of Velvet Magazine was not issued as a printed one but is available only online in Velvet's brand new and exciting website!!! Enjoy :
Η χρονιά που πέρασε τάραξε λίγο έως πολύ τα νερά των εγχώριων χορευτικών δεδομένων. Πολλές εξελίξεις και νέα πρόσωπα, πολλά ακόμα τα προβλήματα και οι ελλείψεις και μια κοινωνική εξέγερση (όπως τελικά ονομάστηκε) του Δεκέμβρη 08, που πυροδότησε αντιδράσεις και δράσεις σε μια πολύ μικρή μερίδα της καλλιτεχνικής φούσκας..Απ’όλα είχε ο μπαχτσές...
Από τις πρώτες παραστάσεις της περασμένης χρονιάς υπήρξε ο Τιτανικός σε σκηνοθεσία του Κ.Ρήγου για το Εθνικό Θέατρο. Μετά την επιτυχημένη Bossa Nova, μια δεύτερη παραγωγή του κ Ρήγου για το ίδιο θέατρο, ο οποίος αναμειγνύοντας ξανά ηθοποιούς και χορευτές ταξίδεψε με τους θεατές στο παρθενικό και τελευταίο ταξίδι του Τιτανικού.
Με χορό και συγκεκριμμένα με μία δημιουργία μικρής διάρκειας του Δ.Παπαιωάννου εγκαινιάστηκε η κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το περασμένο φθινόπωρο. Με το Πουθενά οι θεατές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τους κρυφούς μηχανισμούς και τις δυνατότητες της αναικαινισμένης σκηνής του κτιρίου Τσίλλερ.
Η τάση των τελευταίων ετών του Εθνικού Θεάτρου να παρουσιάζει χοροθεατρικές παραστάσεις είναι σαφώς πολύ σημαντική και καλοδεχούμενη...με την ελπίδα όμως σταδιακά να ανοίξουν οι πόρτες του και σε νεότερους, λιγότερο γνωστούς, αλλά ταλαντούχους και πολλά υποσχόμενους χορογράφους...
Από την άλλη μεριά στο βορρά, το Κρατικό Θεάτρο Βορείου Ελλάδος και συγκεκριμένα το Χοροθέατρο, μετά από παύση της λειτουργίας του για έναν ολόκληρο χρόνο έβαλε και πάλι μπροστά! Σε χορογραφία του Αντώνη Φωνιαδάκη παρουσίασε το Νοέμβριο το έργο Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Δυστυχώς όμως μετά από αυτή τη παραγωγή μπαίνει άλλη μία άνω τελεία στο κεφάλαιο Χοροθέατρο του ΚΘΒΕ, αφού αυτό παύει να απασχολεί μόνιμα χορευτές για άλλη μία φορά.. Η τύχη του έχει αφεθεί στα χέρια του νυν καλλιτεχνικού διευθυντή Σωτήρη Χατζάκη και του υπουργείου Πολιτισμού. Άλλη μία σοβαρή απώλεια για τη βόρεια χορευτική (μη)πραγματικότητα.....
Την άνοιξη το σωματείο ελλήνων χορογράφων έδωσε το ετήσιο ραντεβού του με το κοινό για 8η χρονιά, όπου 43 ομάδες φιλοξενήθηκαν σε 4 κεντρικά θέατρα για ένα περίπου μήνα. Πανικός! Τί να πρωτοδεί κανείς, ειδικά σε μια περίοδο όπου ξεκινάει το Φεστιβάλ Αθηνών και ακολουθούν το Φεστιβάλ Χορού του Δ.Αθηναίων και της Καλαμάτας...Ένα ζύγισμα βρε παιδιά, έλεος!
~~~~
Χωρίς αμφιβολία ο τρόπος που έχει θεσπιστεί και λειτουργεί το θέμα των ‘επιχορηγήσεων’ για το χορό είναι αδιανόητο. Αν φανταστεί κανείς ότι όλες σχεδόν οι επιχορηγορηγούμενες ομάδες, δουλεύουν υπό τρομερή πίεση χρόνου για ένα διάστημα 2-3 μηνών, συνήθως με μεγάλη δυσκολία ανέυρεσης ακατάλληλων -ως επι το πλείστον- χώρων, για να παρουσιάσουν για ένα μικρό αριθμό παραστάσεων, τα νέα τους έργα, σχεδόν όλες μαζί και σε αναμονή της εκταμίευσης των χρημάτων... Ελείψει άλλων πόρων οι ομάδες και οι χορογράφοι αναγκάζονται να κάνουν πολλών ειδών εκπτώσεις στο καλλιτεχνικό τους έργο, να παίρνουν δάνεια διαφόρων ειδών, να κακοπληρώνουν τους συντελεστές τους και εν τέλη να μην φτάνουν αυτά τα έργα στο ευρύτερο κοινό, πόσο μάλλον να έχουν την ευκαιρία για μια διεθνή πορεία. Μόνες ελπίδες και λύσεις, ο προσωπικός αγώνας των δημιουργών να στείλουν ένα καλό βίντεο σε ξένα φεστιβάλ και θέατρα και οι κατά καιρούς ‘πλατφόρμες’, όπως το Σύστημα Αθήνα (τέυχος 46), ή η Πλατφόρμα Σύγχρονου Ελληνικού Χορού, που διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια στο Μέγαρο και η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2010.
http://www.ekethech.gr/ | www.choreographers.gr
Με αφορμή όλα τα παραπάνω αλλά και πολλά παραλειπόμενα, τα οποία συμβάλλουν στο να θεωρούνται οι καλλιτέχνες σε αυτή τη χώρα άτομα γραφικά και Δον-Κιχωτικά, θεσπίστηκε και το πολυαναμενόμενο σωματείο της χορευτικής κοινότητας, με τη περίεργη ομολογουμένως ονομασία Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ. Το πρώτο δεκαήμερο του 2010 αναμένεται και η δεύτερη μεγάλη γενική συνέλευση όπου θα συζητηθούν τα πολλά και φλέγοντα ζητήματα του χώ(ο)ρου...
Άραγε η τοπική παραγωγή κέρδισε το στοίχημα, έπαιξε σε γεμάτα θέατρα?.. Δυστυχώς η απάντηση είναι αρνητική και η ανάγκη για ένα τουλάχιστον θέατρο αποκλειστικά για το χορό, μια ανάγκη άκρως επιτακτική για την επιβίωσή του. Επίσης ένας πιο άμεσος και αισθητικά πιο εκσυγχρονισμένος τρόπος επικοινωνίας του με το ευρύτερο κοινό, είναι επειγόντος απαραίτητος!..
Πάντως κατά κάποιο μαγικό τρόπο, τα εγκαίνια του πολιτιστικού κέντρου “Πολύτροπον” του ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη στην οδό Πειραιώς, έγιναν τη κατάλληλη στιγμή και από το φθινόπωρο του 09, παρουσιάζονται εκεί αρκετές χορογραφικές δουλειές. Αμφιλεγόμενη είναι βέβαια η καταλληλότητα του εν λόγω χώρου για τον πειραματικό χορό και στα αρνητικά οι υψηλές τιμές των εισιτηρίων του..
Aξίζει πάντως να ανακαλύψει κανείς τη νέα χορευτική σκηνή σε αυτή τη χώρα..θα διαπιστώσει ότι έχουν αλλάξει πολλά, οι νέοι χορογράφοι βρίσκονται πλέον πιο κοντά σε αυτό που συμβαίνει σήμερα στη διεθνή σκηνή και οι δυνατότητες των χορευτών μας είναι υψηλότατες και περιλαμβάνουν πολλά πέρα από το σώμα..
Οι περισσότεροι έχουν αρκετά να δώσουν with a little help from.....
HAPPY NEW GEAR !!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
